ثانیه ها !
صبر کنید ، من هم می آیم !

تشنه ام ،
جرعه ای !
روی دیوار نوشته بود :
محبت ، واژه ای چون کیمیا مجهول !

تمام روز را در آئینه گریه میکردم.
بهار ، پنجره ام را
به وهم سبز درختان سپرده بود .

سخن از سرما ست ،
سخن از دل زمستانی من است ،
سخن از شب است و پنجره های بسته ،
سخن از  ظلمت غم در امشب و شبهای دگر .

من از کجا میآیم
که اینچنین به بوی شب آغشته ام ؟
من از نهایت شب حرف میزنم ،
از نهایت تاریکی .
اگر به خانهء من آمدی ،
برای من ای مهربان ، چراغ بیاور .
ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد  ،
صدايي گر شنيدي ، صحبت سرما و دندان است.
هوا دلگير ، درها بسته ، سرها در گريبان ، دستها پنهان
نفسها ابر ، دلها خسته و غمگين
زمستان است !

من سردم است ،
من سردم است و انگار هیچوقت گرم نخواهم شد .
من راز فصلها را می دانم .
پشت سر پاییز ،
پیش رو زمستان ،
بهاری نیست !
چقدر آفتاب زمستان تنبل است

آدم ها به هم گل مي دهند ، چون معناي حقيقي عشق در گل ها نهفته است . كسي كه بكوشد صاحب گلي شود ، پژمردن زيبايي اش را هم خواهد ديد . اما اگر به همين بسنده كند كه گلي را در دشتي بنگرد ، همواره با او خواهد ماند. چون آن گل با عصر هنگام ، با غروب خورشيد ، با بوي زمين خيس و با ابرهاي افق آميخته است

گفتمش: دل ميخري؟! پرسيد چند؟! گفتمش: دل مال تو، تنها بخند. خنده کرد و دل ز دستانم ربود تا به خود باز آمدم او رفته بود دل ز دستش روي خاک افتاده بود جاي پايش روي دل جا مانده بود

خنده ی تلخ آدما همیشه از دل خوشی نیست...!!! گاهی شکستن دلی کمتر از آدم کشی نیست گاهی دل اینقدر تنگ میشه که گریه هم کم میاره

اینم وبلاگه بهترین  دوست

زندگي را دوست دارم به شرط آن که: (ز)آن زندان نباشد (ن)آن ندامت نباشد (د)آن در ماندگي نباشد (گ) آن گورستان نباشد (ي)آن ياس نباشد...